Gisteren avond vroeg Dhr Phally of ik Cambodjaans eten lekker vind. Hij is een collega die een maand hier als accountant werkt, en perfect Engels spreekt. Eerst werkte hij bij
ZOA. Ja, zei ik, behalve dan een keer eieren op stokjes die ik bij een bushalte gekocht gehad. Deze eieren zaten nog in een schaal maar waren van binnen gepocheerd. Wel een hapje genomen; Ik ben een makkelijke eter maar dit ging er toch niet in. Voor de rest zei ik het Cambodjaanse eten, het resultaat van eeuwen smaken combineren, maar toch eenvoudig en puur, heerlijk te vinden.
Hij zei dat hij het vroeg omdat hij me wilde uitnodigen om bij hem te komen eten. Later bleek dat het hele team uitgenodigd was. In totaal waren we met zijn vijven. Achterop de motor was het ernaartoe niet meer dan 15 minuten, en ik zag onderweg een interessante klif waarop een pagode staat. Het leek net uit zo'n Japans schilderijtje komen, een kale rotspartij met af een toe een bonsai achtige boom in nevelen gehuld. De pagode heet de
Wat Chincheang wat 'pagode van de muur' betekent.
Eenmaal aangekomen was het een beetje verwarrend waar hij nu precies woonde. Direct langs de weg was een houten optrek met binnen op de zandgrond allerlei mahonie meubelen. Waarop ik hem vroeg of hij in zijn vrije tijd meubelmaker was. Veronderstellend dat dit zijn werkplaats was. Nee, zei hij. Hij had ze net gekocht.
Door de optrek die er uitzag als een houten poortgebouw van twee verdiepingen, kwamen we op een stuk land van ongeveer 8 bij 20 meter met daarop in het midden een prachtige mahonie tafel en aan het eind een hut die dienst deed als keuken waar zijn gezin op houten planken zat.
 |
| Huis van Dhr Paullie genomen op 21 december. Net nadat zand is bezorgd. Rechrsboven zie je de berg waartegen de Wat Chincheang aangebouwd is. |
We liepen daarnaar toe om zijn echtgenote te begroeten. We gingen aan de prachtige tafel midden op het perceel zitten onder het genot van een
Angkor Biertje.
 |
| Werkzaamheden op de plek waar we aten 2 weken later op 25-12-2011 |
 |
| Fotos van de meubels in "poortgebouw" genomen op 25-12-2011 |
Naast het perceel zag ik een mooi houten huis op korte palen van hout met aan het uiteinde een stuk steen. Dit wordt gedaan om te voorkomen dat het hout gaat rotten of dat insekten erin kruipen. Op het werk hadden we het ook al over de traditionele Khmer huizen gehad dus hij wees me deze aan, en vertelde mij er wat over. Waarop ik vroeg of hij daar woonde. Nee zei hij het was het huis van de buren.
Hij zei dat hij al 20 jaar op het stukje grond woonde boven in het poortgebouw. Zijn familie was hiernaartoe gekomen toen het nog onrustig was in het land en dat het toen al gevaarlijk was om van stad naar stad te reizen. Zijn familie is zoals veel van collega's werkzaam in de landbouw. De meesten hebben het volgens mij niet breed. Kinderen delen vaak een kamer of slapen onder het huis onder een muskietennet. Maar niemand klaagt, en lijken trots en tevreden.
Volgende week gaat hij beginnen met het bouwen van zijn nieuwe huis. Van steen vanwege de hoge hout prijs. Hij hoopt er over 3 maanden klaar mee te zijn, en hij heeft er geen bouwvergunning voor nodig. Het komt precies op de plek waar wij aan tafel zaten.
Het eten dat werd opgediend op tafel door zijn vrouw was heerlijk. Het uitzicht onder de sterrenhemel op de fruitbomen en rotswand met pagoda prachtig.Het was een onvergetelijk diner met mijn nieuwe collega's voor de komende maanden.
