In de "Lonely Planet" staat dat Sisophon meer een doorgangsstad is met weinig bezienswaardigheden. Maar het stadje Sisophon heeft veel pagodes. De Wat Chen cheang ('pagode van de muur') is de pagode die je vanuit de verte kon zien op de steile rotshelling tijdens het avondje eten met het team op het perceel van collega Phally aan de mooie tafel op de plek waar hij nu zijn huis bouwt. Het is geen grote toeristische trekpleister, maar de ligging is werkelijk prachtig zo op de berg. Op het internet staan een tweetal regels over deze pagode. Dit maakte me meer nieuwsgierig.
Deze pagode blijkt in de periode van de Rode Khmer totaal vernietigd te zijn en is rond 1995 opnieuw gebouwd. Een collega vertelde me dat toen hij in 1988 hier geweest was op de plek waar nu de pagode gebouwd is alleen een houten hut stond met een enkele monnik.
Op de foto zie je een gedeelte van het team van TDSP met wie we gezamenlijk de pagode en berg bezochten, uitgezonderd het kind geheel links. De man met de pet is Dhr Phallie die bij ZOA heeft gewerkt, en nu accountant is en bezig is met het bouwen van zijn nieuwe huis, op 10 minuten lopen afstand van waar deze foto is genomen.
In de woning aan de linkerkant op de foto hierboven wonen vrouwen met hun kinderen die door hun man verlaten zijn. Het is gebruikelijk dat leken pas na de monniken eten, en dat nooit eten aangeboden word dat al is aangebroken. Ook eten monniken in de avond niet, heb ik gehoord. Hieronder volgen nog enkele foto's van het bezoek aan het terrein de pagode van de muur met collega's.
Dhr Ruth (projectmanager) en ik met het jongere gedeelte van het team. Van links naar rechts Moniroth, Jana (van wie onlangs de grootvader is overleden en bij wie we allemaal op de begrafenis waren), ik, Buthi, Sok en tenslotte Ruth.
De pagode gezien met de rotswand op de achtergrond.
Deze pagode blijkt in de periode van de Rode Khmer totaal vernietigd te zijn en is rond 1995 opnieuw gebouwd. Een collega vertelde me dat toen hij in 1988 hier geweest was op de plek waar nu de pagode gebouwd is alleen een houten hut stond met een enkele monnik.
In de woning aan de linkerkant op de foto hierboven wonen vrouwen met hun kinderen die door hun man verlaten zijn. Het is gebruikelijk dat leken pas na de monniken eten, en dat nooit eten aangeboden word dat al is aangebroken. Ook eten monniken in de avond niet, heb ik gehoord. Hieronder volgen nog enkele foto's van het bezoek aan het terrein de pagode van de muur met collega's.
Dhr Ruth (projectmanager) en ik met het jongere gedeelte van het team. Van links naar rechts Moniroth, Jana (van wie onlangs de grootvader is overleden en bij wie we allemaal op de begrafenis waren), ik, Buthi, Sok en tenslotte Ruth.
