Tot nog toe is er op deze blog nog weinig over mijn werkactiviteiten geplubiceerd. Reden om dat in dit bericht te doen. Een van de onderdelen bij het werk bij TDSP is het veldwerk.
In deze maand gaan collega's vanuit het werk naar dorpen in de omgeving voor verschillende activiteiten gerelateerd aan de programma's waar de organisatie nu subsidie voor ontvangt. Voorbeelden zijn cursusen op het gebied van huiselijk geweld op een middelbare school of het inventariseren van werkzaamheden om een gemeenschappelijke vijver in een dorp te herstellen. Zodat deze weer gebruikt kunnen worden voor de watervoorziening. Veldbezoeken gebeuren nu ongeveer een tot twee keer per maand.
In de afgelopen twee maanden ben ik samen met collega Ruth, die vooral de vertaling verzorgd, de verschillende communes waar de organisatie werkt (Boenbeng, Malai, Ousampour, Bosbov, Chobvary) langsgegaan voor een behoeftenonderzoek. In totaal zijn we zo'n acht keer in het veld geweest. We gaan dan langs in het commune kantoor en praten met de commune hoofd en de dorpshoofden.
Hieruit is gebleken dat er vooral behoefte is aan meer waterputten met pomp, toiletten, klimaatsverandering resistente rijstzaden, en wegverbetering.De meeste boeren dragen geen beschermende kleding bij het spuiten van pesticiden op de gewassen, en dat de beschrijvingen in het Thais of Vietnamees geschreven zijn. Hierdoor weten de boeren niet hoe en hoeveel ze moeten gebruiken en dit kan leiden tot gezondheidsklachten. Zoals huid- of buikproblemen.
Wegverbetering is vaak iets waar dorpen al jaren op wachten. Dorpen zijn vooral in de regentijd vaak onbereikbaar, en alleen de nationale wegen worden goed onderhouden, en wat wegaanleg betreft is men grotendeels afhankelijk van Chinese investeringen die dit vooral doen in grote nationale hoofdwegen. Dorps en districtswegen zijn veelal van een zeer slechte kwaliteit, ongeplaveid, vol kuilen, en zand en stof wat het soms erg moeilijk maakt een commune op 40 km afstand per brommer te bereiken.
We trekken voor deze afstand er soms dan ook twee en een half uur voor uit als we weten dat de wegen slecht zijn. Projecten op het gebied van wegaanleg is echter een onbekend terrein voor deze NGO en ik denk dat het moeilijk is hier fondsen te vinden omdat het een overheidstaak is.
De regen en de droge tijd zijn erg verschillend wat betreft de waterbehoefte: in de regentijd staan veel dorpen onder water. Vandaar zijn ook veel huizen palen gebouwd. Veel dorpen zijn dan zo goed als onbereikbaar op de brommer. Je hebt dan echt een 4X4 pick up nodig.
Er wordt in de regentijd met de beschikbare middelen alles aangedaan om regen op te vangen: in grote stenen vaten, in sommige gevallen wordt aan het opvangen van regenwater op daken gedaan, en er zijn uitgegraven watervijvers die dienen als reservoir voor water voor in de droge tijd.
Rijkere families in de dorpen hebben hebben waterputten met pomp, en in sommige gevallen zijn er openbare waterpompen die gefinancieerd zijn door NGO's.
Vooral in de distrikten langs de Thaise grens in Banteay Meanchey is de situatie penibel in de droge tijd. Vooral voor families zonder eigen watervoorziening, endie ver van een rivier of een gemeenschappelijke vijver vandaan wonen.
Het schrijnendste voorbeeld hiervan was het bezoek aan Chombok in Buenbeng Commune. Het dorp ligt een paar honderd meter van de Thaise grens. In dit dorp wonen veel migranten die een huis huren om een goede kans af te wachten om werk te vinden in Thailand, om hun familie te ondersteunen. Veel mensen komen hierna in een kwetsbare positie om in handen te vallen van mensenhandelaren om in de seksindustrie of visserij te werken. In het dorp is een gemeenschappeijke pomp die ooit mede gefinancieerd is door de Japanse NGO Amor. Maar deze pomp is niet meer te gebruiken.
De arme families die hier in tijdelijke behuizing wonen zijn voor drinkwater en om zich te wassen aangewezen op een uitgegraven vijver die ook door een 6 tal koeien gebruikt word: Niet een idyllisch beeld van het leven op het platteland dus.
Na twee keer in het dorp langs geweest te zijn en gepraat the hebben met het commune-hoofd en dorpshoofden heb ik een concept note geschreven voor een waterdistributie systeem en eco-toiletten in Buenbeng Commune voor subsidie door het Fondation Ensemble.
Toevalliger gewijs hoorden we van de klerk van het communehoofd dat er al twee NGO's bezig waren met het graven van putten en een water distributie systeem. Waarvan de laatste ook subsieden krijgt door Fondation Ensemble. Ik heb contact gelegd met beide NGO's met de vraag om eventueel samen te werken.
Een collega heeft in de tussentijd gebeld met een andere commune: Ousampour. Hier is er ook veel behoefte aan waterpompen en toiletten. We waren hier al eerder langsgeweest voor een behoeftenonderzoek.
De collega vertelde dat het communehoofd erg druk had omdat acht mensen gestorven waren aan de verwondingen die ze opgelopen hadden toen ze met een tractor over een anti- tank mijn heen gereden waren.Vorig jaar doodden landmijnen in Cambodja ongeveer 200 mensen. Hiernaast worden veel mensen verwond. De eerste keer dat ik door de aanblik van een meisje die beide armen verloren werd getroffen was op een bruiloft in Pnohm Penh.
Landmijnen eisen nog steeds slachttoffers vooral onder boeren. Arme gezinnen hebben in de droge tijd echt moeite om aan water te komen, omdat ze geen waterputten hebben. Niet meer dan 1 op de 10 gezinnen hebben een toilet op het op het platteland in Banteay meanchey. Veel mensen families moeten zien rond te komen met een halve dollar per dag. Dit zijn kort samengevat mijn ervaringen van het veldwerk tot nog toe.
In deze maand gaan collega's vanuit het werk naar dorpen in de omgeving voor verschillende activiteiten gerelateerd aan de programma's waar de organisatie nu subsidie voor ontvangt. Voorbeelden zijn cursusen op het gebied van huiselijk geweld op een middelbare school of het inventariseren van werkzaamheden om een gemeenschappelijke vijver in een dorp te herstellen. Zodat deze weer gebruikt kunnen worden voor de watervoorziening. Veldbezoeken gebeuren nu ongeveer een tot twee keer per maand.
In de afgelopen twee maanden ben ik samen met collega Ruth, die vooral de vertaling verzorgd, de verschillende communes waar de organisatie werkt (Boenbeng, Malai, Ousampour, Bosbov, Chobvary) langsgegaan voor een behoeftenonderzoek. In totaal zijn we zo'n acht keer in het veld geweest. We gaan dan langs in het commune kantoor en praten met de commune hoofd en de dorpshoofden.
 |
| Commune kantoor in Bosbov. |
 |
| Collega Dhr Ruth met dorpshoofden aan het praten. |
 |
| Bijeenkomst met commune hoof en dorpshoofden in Buenbeng. |
Hieruit is gebleken dat er vooral behoefte is aan meer waterputten met pomp, toiletten, klimaatsverandering resistente rijstzaden, en wegverbetering.De meeste boeren dragen geen beschermende kleding bij het spuiten van pesticiden op de gewassen, en dat de beschrijvingen in het Thais of Vietnamees geschreven zijn. Hierdoor weten de boeren niet hoe en hoeveel ze moeten gebruiken en dit kan leiden tot gezondheidsklachten. Zoals huid- of buikproblemen.
 | |||||
| verzameling pesticiden, herbiciden en syntetische messtof van een boer. |
Wegverbetering is vaak iets waar dorpen al jaren op wachten. Dorpen zijn vooral in de regentijd vaak onbereikbaar, en alleen de nationale wegen worden goed onderhouden, en wat wegaanleg betreft is men grotendeels afhankelijk van Chinese investeringen die dit vooral doen in grote nationale hoofdwegen. Dorps en districtswegen zijn veelal van een zeer slechte kwaliteit, ongeplaveid, vol kuilen, en zand en stof wat het soms erg moeilijk maakt een commune op 40 km afstand per brommer te bereiken.
 |
| De weg naar Buenbeng is over een lengte van 25 km in aanleg. |
 |
| Landweggetje in Bosbov commune. |
We trekken voor deze afstand er soms dan ook twee en een half uur voor uit als we weten dat de wegen slecht zijn. Projecten op het gebied van wegaanleg is echter een onbekend terrein voor deze NGO en ik denk dat het moeilijk is hier fondsen te vinden omdat het een overheidstaak is.
De regen en de droge tijd zijn erg verschillend wat betreft de waterbehoefte: in de regentijd staan veel dorpen onder water. Vandaar zijn ook veel huizen palen gebouwd. Veel dorpen zijn dan zo goed als onbereikbaar op de brommer. Je hebt dan echt een 4X4 pick up nodig.
Er wordt in de regentijd met de beschikbare middelen alles aangedaan om regen op te vangen: in grote stenen vaten, in sommige gevallen wordt aan het opvangen van regenwater op daken gedaan, en er zijn uitgegraven watervijvers die dienen als reservoir voor water voor in de droge tijd.
 |
| Regenwater collectie systeem naast de gezondheidspost van Bosbov. |
 |
| Vaten om regenwater op te vangen in de tuin van TDSP |
Rijkere families in de dorpen hebben hebben waterputten met pomp, en in sommige gevallen zijn er openbare waterpompen die gefinancieerd zijn door NGO's.
 |
| Put met dieselpomp die niet meer te gebruiken is doordat de schacht het grondater niet beriekt. Dorpelingen hebben met de hand geprobeerd de 6 meter diepe schacht verder uit te graven. Dit is zeer gevaarlijk erk. |
 |
| Indiaas model pomp bij het Commune kantoor in Bosbov mede gefinanciierd door een Japanse NGO en de Cambodiaanse overheid. |
Vooral in de distrikten langs de Thaise grens in Banteay Meanchey is de situatie penibel in de droge tijd. Vooral voor families zonder eigen watervoorziening, endie ver van een rivier of een gemeenschappelijke vijver vandaan wonen.
Het schrijnendste voorbeeld hiervan was het bezoek aan Chombok in Buenbeng Commune. Het dorp ligt een paar honderd meter van de Thaise grens. In dit dorp wonen veel migranten die een huis huren om een goede kans af te wachten om werk te vinden in Thailand, om hun familie te ondersteunen. Veel mensen komen hierna in een kwetsbare positie om in handen te vallen van mensenhandelaren om in de seksindustrie of visserij te werken. In het dorp is een gemeenschappeijke pomp die ooit mede gefinancieerd is door de Japanse NGO Amor. Maar deze pomp is niet meer te gebruiken.
De arme families die hier in tijdelijke behuizing wonen zijn voor drinkwater en om zich te wassen aangewezen op een uitgegraven vijver die ook door een 6 tal koeien gebruikt word: Niet een idyllisch beeld van het leven op het platteland dus.
 |
| Weggetje in Chombok |
 |
| Huurwoningen in Chombok |
 |
| Private vijver in Chombok, in het midden is een rots te zien waar men tijdens het graven op stuitte. De bodem bestaat hier uit toplaag van zand met een rotsachtige ondergrond. |
Na twee keer in het dorp langs geweest te zijn en gepraat the hebben met het commune-hoofd en dorpshoofden heb ik een concept note geschreven voor een waterdistributie systeem en eco-toiletten in Buenbeng Commune voor subsidie door het Fondation Ensemble.
Toevalliger gewijs hoorden we van de klerk van het communehoofd dat er al twee NGO's bezig waren met het graven van putten en een water distributie systeem. Waarvan de laatste ook subsieden krijgt door Fondation Ensemble. Ik heb contact gelegd met beide NGO's met de vraag om eventueel samen te werken.
Een collega heeft in de tussentijd gebeld met een andere commune: Ousampour. Hier is er ook veel behoefte aan waterpompen en toiletten. We waren hier al eerder langsgeweest voor een behoeftenonderzoek.
De collega vertelde dat het communehoofd erg druk had omdat acht mensen gestorven waren aan de verwondingen die ze opgelopen hadden toen ze met een tractor over een anti- tank mijn heen gereden waren.Vorig jaar doodden landmijnen in Cambodja ongeveer 200 mensen. Hiernaast worden veel mensen verwond. De eerste keer dat ik door de aanblik van een meisje die beide armen verloren werd getroffen was op een bruiloft in Pnohm Penh.
Landmijnen eisen nog steeds slachttoffers vooral onder boeren. Arme gezinnen hebben in de droge tijd echt moeite om aan water te komen, omdat ze geen waterputten hebben. Niet meer dan 1 op de 10 gezinnen hebben een toilet op het op het platteland in Banteay meanchey. Veel mensen families moeten zien rond te komen met een halve dollar per dag. Dit zijn kort samengevat mijn ervaringen van het veldwerk tot nog toe.
