Het sleutelwoord in Cambodja is: "Happy" om de haverklap word door mensen die minimaal een aantal woorden Engels kunnen praten gevraagd of je "happy" bent. Het zet aan to nadenken. Zou het komen door de Boeddhistische inslag die de mensen hebben?
Dat dit leidt tot meer geluk ondanks dat mensen het minder breed hebben, en tot het meten van geluk in plaats van inkomen.
Zoals in Bhutan waar de regering het Bruto Nationale Geluk in het leven geroepen heeft?
Het (iets wat vervallen) centrale park van Sisophon is de plek waar de mensen in de namiddag komen sporten. Tot dat de zon om klokslag zes uur ondergaat. De zonsondergang is ook de periode dat geprobeerd wordt om een laatste mooie actie uit de doos te toveren, een laatste doelpunt te scoren, een laatste dansnummer op te zetten, en het laatste rondje om het park te rennen.
Dat het nationale voetbalelftal zowel op de 170ste plaats als op de 30ste van onder op de wereldranglijst staat. Dat doet er echt niet toe. Met evenveel plezier word er al dan niet op schoenen of slippers met veel blijdschap samen op het veldje gespeeld.
Supportersgeweld is hier iets van ver en vreemd. Maar vaak kent men de namen van clubs en spelers uit Europese landen goed en blijft men op om belangrijke wedstrijden te zien, en word er vaak wat geld bij ingelegd.
Ook allerlei varianten op boksen, en kickboksen zijn populair. Alhoewel er geen zaal in Sisophon is waar dit word beoefend. Sport heeft ook geleden onder de Rode Khmer. Er was geen plaats voor sport in de agrarische samenleving die Pol Pot voorstond.
Talloze sportmensen zijn geëxecuteerd zoals beoefenaren van een Cambodjaanse van kickboksen: Pradal Serey. Deze gevechtskunst was bijna van de aardbodem geveegd. Nadat de Rode Khmer verdreven werd, is het aantal beoefenaren van deze sport weer enigszins groeiende.
Wat sportscholen betreft: Ik ben happy. Het is echt een geluk dat er een sportschool hier om de hoek zit. Het is namelijk de enigste sportschool in de provincie. De meeste sportscholen in Cambodja zitten in de hoofdstad en Siem Reap.
Het kost 50 cent voor een hele dag, en je kan er ook tafeltennissen als je wilt.
Dat dit leidt tot meer geluk ondanks dat mensen het minder breed hebben, en tot het meten van geluk in plaats van inkomen.
Zoals in Bhutan waar de regering het Bruto Nationale Geluk in het leven geroepen heeft?
Het (iets wat vervallen) centrale park van Sisophon is de plek waar de mensen in de namiddag komen sporten. Tot dat de zon om klokslag zes uur ondergaat. De zonsondergang is ook de periode dat geprobeerd wordt om een laatste mooie actie uit de doos te toveren, een laatste doelpunt te scoren, een laatste dansnummer op te zetten, en het laatste rondje om het park te rennen.
 |
| Aerobics in het park. De deelnemers betalen ongeveer 25 cent aan de DJ die met zijn geluidsinstallatie en TV de muziek verzorgd. |
Dat het nationale voetbalelftal zowel op de 170ste plaats als op de 30ste van onder op de wereldranglijst staat. Dat doet er echt niet toe. Met evenveel plezier word er al dan niet op schoenen of slippers met veel blijdschap samen op het veldje gespeeld.
Supportersgeweld is hier iets van ver en vreemd. Maar vaak kent men de namen van clubs en spelers uit Europese landen goed en blijft men op om belangrijke wedstrijden te zien, en word er vaak wat geld bij ingelegd.
 | |||
| Voetballende jongens in het park. |
Ook allerlei varianten op boksen, en kickboksen zijn populair. Alhoewel er geen zaal in Sisophon is waar dit word beoefend. Sport heeft ook geleden onder de Rode Khmer. Er was geen plaats voor sport in de agrarische samenleving die Pol Pot voorstond.
Talloze sportmensen zijn geëxecuteerd zoals beoefenaren van een Cambodjaanse van kickboksen: Pradal Serey. Deze gevechtskunst was bijna van de aardbodem geveegd. Nadat de Rode Khmer verdreven werd, is het aantal beoefenaren van deze sport weer enigszins groeiende.
Wat sportscholen betreft: Ik ben happy. Het is echt een geluk dat er een sportschool hier om de hoek zit. Het is namelijk de enigste sportschool in de provincie. De meeste sportscholen in Cambodja zitten in de hoofdstad en Siem Reap.
Het kost 50 cent voor een hele dag, en je kan er ook tafeltennissen als je wilt.
