Een zaterdag vissen kijken bij collega.

Deze zaterdag werden we uitgenodigd om vissen te kijken, en daarna te eten bij collega Phally. Collega Phally had twee maanden geleden ons al een keer uitgenodigd voor een etentje op zijn perceel. Waar hij zijn nieuwe huis bouwt en dat een mooi uitzicht op de Wat Chen Cheang ('pagode van de muur') heeft. De bakstenen fundering van zijn huis is nu inmiddels trouwens gelegd.

Dit keer gingen we met zijn allen op de brommer naar het perceel van de familie van zijn echtgenote ongeveer 25 km hiervandaan. De familie van zijn vrouw heeft ongeveer 3 hectare land waarop rijst verbouwd word. Daarnaast hebben ze een moestuin, en een vijftal koeien. De rijst werd een dag later geoogst.

Het huis van de vrouw van Dhr Phally

Hiernaast hebben ze ook twee uitgegraven vijvers die zorg draagt voor de water voorziening (maar hiernaast hebben ze ook een waterput met pomp). In de vijver komen in de regentijd vissen  terecht die zich dan voortplanten. Dan zijn  deze dorpen zo goed als onbereikbaar door het vele water en de modderige wegen. In de droge tijd wordt het water uit de vijvers gepompt, en worden de vissen verzameld.

De gedeeltelijk uitgepompte vijver.

De uitgegraven vijvers zijn trouwens een normaal fenomeen in Cambodja.
In de tijd van Angkor Wat zijn gigantisch grote waterbekkens uitgegraven die naast een functie om te drinken, wassen, en vissen vaak ook een strategische en religieuze functie hadden. Sommige van deze bekkens zijn wel 100km2. In de tijd van Pol Pot werden ook een aantal reusachtige bekkens uitgegraven door duizenden dwangarbeiders. Collega Dhr Ruth heeft onder dwang gewerkt aan zo'n bekken van 100km2. Hieraan werkten meer dan 20,000 dwangarbeiders. Van wie velen  het niet overleefden.

Kleinere uitgegraven vijvers zijn in dorpen op het platteland ook gebruikelijk om de droge tijd door te komen. Soms zijn deze vijvers privaat en soms publiek.

Een gemeenschappelijke vijver in Bosbov.

Vooral voor families zonder waterput of pomp zijn de publieke vijvers van groot belang.

Neef van de vrouw van Dhr Phally met accu achter zich en twee stokken in zijn hand met electrische kabels om te vissen.

Dhr Phally, ik en Dhr Ruth voor de leeggepompte vijver waar familie van Dhr Phally en een aantal collega's de vissen aan het verzamelen zijn.

Terug naar het vissen. Na het uitpompen van het water blijft er nog een beetje water over. Familie van de vrouw van Dhr Phally vingen de vissen door gebruik te maken van een accu en stokken waaraan elektriciteitsdraden bevestigd zitten. Deze vismethode is in open water zoals rivieren, officieel illegaal omdat alles binnen het bereik van de stroomstoot dood inclusief beschermde dieren zoals rivierdolfijnen in de Mekong. In dit geval was het een vijver en hierin zwommen dus geen dolfijnen maar kleine vissen waarvan ik de naam nog niet ken, en veel moddervissen (een soort meervallen). Deze vissen met een platte bek en vier snorharen kunnen in de vijvers groottes ten hoogste van ongeveer een halve meter bereiken. Maar zulke grote vissen zijn zeldzaam. Collega Buthy had na de lunch een grote vis voor $2 gekocht om mee naar huis te nemen. De vis leefde nog maar blies tijdens de rit op de brommer zijn laatste adem uit.

Collega Buthy bekijkt samen met wat kinderen een gedeelte van de vangst.

De vis wordt schoongemaakt.

Na het vissen werd de vangst onder de pomp gewassen en bereid. Omdat de familie wist dat ik niet echt een vis liefhebber ben, werd van een neef (die ook de vissen elektrocuteerde) een aantal worstjes gekocht (gemaakt van varkensvlees). Deze worden hier steevast 'hotdogs' genoemd, en ik moet bekennen; af en toe gaat een hamburgetje, een boterham met omelet en kaas, een spaghetti of een patatje met mayonaise er smakelijk in. Ook al zijn er maar enkele plaatsen in Sisophon waar deze op het menu staan.

Collega's proosten voldaan na het eten.