Vanavond aangekomen in Cambodja, ongelooflijk hoor. De vliegreis hierheen veel tijd op vliegvelden doorgebracht eerst 5 uur op het vliegveld van Peking en daarna nog op een aantal uur op het vliegveld van Guanghzou. In Peking kwam ik na een vlucht van 8 uur of zo aan vroeg in de ochtend en voelde me alsof ik een nachtdienst gedraaid had. Gelukkig zat er in de kelder van het vliegveld een hotel die kamers met douche per uur verhuurde na even twijfelen het toch gedaan na al een tijdje het vliegveld verkend te hebben. Heb er geen spijt van gehad dat was een behoorlijke opfrissing en direct mijn bagage een beetje geordend. Het kostte voor een uurtje wel 12 euro maar ik was gewoon best wel kapot. Wat trouwens een verrassing was waren de eerste indrukken van China zelf; Ten eerste was ik er verbaasd over dat ik zonder visum aangevraagd had in Nederland gewoon daar een visum kreeg voor een dag waardoor ik gewoon in en buiten het vliegveld kon rondlopen, het heen en weer door de douane lopen ging ook relaxed, zoals de hele sfeer eigenlijk relaxed was. Wel af en toe mensen die direct in het chinees tegen me begonnen te praten, misschien dat dit door het Chinese bloed in me komt. Dan vind ik het ook zo jammer dat ik geen Chinees kan, lijkt me wel leuk hoor, alleen lijkt me het leren van die letters zo moeilijk.
Zat er nog aan te denken om de bus of met de metro naar de stad te gaan maar heb het toch niet gedaan omdat ik moe was en maar een paar uur had om weer in te checken, en het was rond het vriespunt buiten. Maar ja dit zijn maar van die reisdilemmas.
Wat ik gezien heb van China op de vliegvelden en vanuit de lucht is dat het erg modern is. Guanghzou was echt indrukwekkend vanuit vliegtuig, hoge gebouwen, de wegen en spoorlijnen alles kwam erg modern en fris over. Zoals de mensen ook relaxed overkwamen, en alles goed georganiseerd overkwam. In het vliegtuig werd een video laten zien hoe je verschillende drukpenten op je hoofd en nek kan masseren om vermoeidheid tegen te gaan terwijl op de achtergrond rustgevende Chinese klassieke deuntjes geplaatst waren. Ik had er wel eens wat van gehoord de sneltreinontwikkeling waar China in zit; de sky is de limit, ongelooflijke projecten worden uitgevoerd. China is tussen haakjes ook bezig met het investeren in het spoorwegennet van Cambodja en Vietnam met in het achterhoofd de droom om het spoorwegennet van Europa en Azie aan elkaar te verbinden.Lijkt me wel leuk hoor om met de trein van Den Haag HS naar het verre oosten te reizen. Toch merk ik als ik Dara met mensen praat dat er wat watrouwen is ten opzichte van de grote overbuur China. Vanwege de verborgen geheime agenda, want in de Cambodjaanse wateren liggen veel grondstoffen, en de mate waarin nationale belangen (economie, landbouw, ecologie) hiermee gediend zijn. De regerende partij Peoples Party of Cambodia werken in ieder geval innig samen.
De aankomst in Phnom Penh was leuk, de directeur Dara kwam me ophalen samen met zijn zoon, collega en een taxi chauffeur (die me vertelde dat hij de tijd van de Rode Khmer meegemaakt had). Dara, een idealistische man, vol met ideeen om de lokale bevolking te houden, heeft op kosten van de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk ga doen een hotelkamer voor me geregeld in het Longlive Hotel in Phnom Penh, wel luxe hoor met airco en wifi. Ik ga nu maar even van een goede nachtrust genieten, met de airco wel want buiten is het 28 graden.
Zat er nog aan te denken om de bus of met de metro naar de stad te gaan maar heb het toch niet gedaan omdat ik moe was en maar een paar uur had om weer in te checken, en het was rond het vriespunt buiten. Maar ja dit zijn maar van die reisdilemmas.
Wat ik gezien heb van China op de vliegvelden en vanuit de lucht is dat het erg modern is. Guanghzou was echt indrukwekkend vanuit vliegtuig, hoge gebouwen, de wegen en spoorlijnen alles kwam erg modern en fris over. Zoals de mensen ook relaxed overkwamen, en alles goed georganiseerd overkwam. In het vliegtuig werd een video laten zien hoe je verschillende drukpenten op je hoofd en nek kan masseren om vermoeidheid tegen te gaan terwijl op de achtergrond rustgevende Chinese klassieke deuntjes geplaatst waren. Ik had er wel eens wat van gehoord de sneltreinontwikkeling waar China in zit; de sky is de limit, ongelooflijke projecten worden uitgevoerd. China is tussen haakjes ook bezig met het investeren in het spoorwegennet van Cambodja en Vietnam met in het achterhoofd de droom om het spoorwegennet van Europa en Azie aan elkaar te verbinden.Lijkt me wel leuk hoor om met de trein van Den Haag HS naar het verre oosten te reizen. Toch merk ik als ik Dara met mensen praat dat er wat watrouwen is ten opzichte van de grote overbuur China. Vanwege de verborgen geheime agenda, want in de Cambodjaanse wateren liggen veel grondstoffen, en de mate waarin nationale belangen (economie, landbouw, ecologie) hiermee gediend zijn. De regerende partij Peoples Party of Cambodia werken in ieder geval innig samen.
De aankomst in Phnom Penh was leuk, de directeur Dara kwam me ophalen samen met zijn zoon, collega en een taxi chauffeur (die me vertelde dat hij de tijd van de Rode Khmer meegemaakt had). Dara, een idealistische man, vol met ideeen om de lokale bevolking te houden, heeft op kosten van de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk ga doen een hotelkamer voor me geregeld in het Longlive Hotel in Phnom Penh, wel luxe hoor met airco en wifi. Ik ga nu maar even van een goede nachtrust genieten, met de airco wel want buiten is het 28 graden.
